Turbinicarpus schmiedickeanus ssp. flaviflorus.

    No i pojawia się wreszcie pierwsza miniaturka w naszym cyklu "Kaktusy dla początkujących", a mianowicie kaktus znany wcześniej (i nadal) jako Turbinicarpus flaviflorus, obecnie traktowany raczej jako podgatunek T. schmiedickeanus.
    Na zdjęciu widać egzemplarz, który nam przesłał Cristian Neciu. To mała roślinka, ale jest bardzo urodziwa i bardzo charakterystyczna. Jest tak przynajmniej z trzech powodów.
    Pierwszym z nich jest atrakcyjna wełna, którą ten podgatunek wytwarza w górnej cześci korpusu, podobnie zresztą jak i inne podgatunki Turbinicarpus schmiedickeanus. Podgatunek flaviflorus jest jednak najbardziej wełnisty sposród całego kompleksu T. schmiedickeanus, ponadto egzemplarz na zdjęciu wytworzył wyjątkowo dużo wełny, prawdopodobnie dzięki bezpośredniemu nasłonecznieniu.
    Druga atrakcyjna osobliwość tego kaktusa to ciernie, które są charakterystycznie giętkie i powykręcane, jakby "papierowe". Liczba cierni w areoli wnosi 4 - 6.
    Osobliwość trzecia to czas potrzebny na wydanie pierwszych kwiatów. Ku uciesze kolekcjonerów, ssp. flaviflorus może zakwitnąć już po dwóch latach od wysiewu, należy on więc do najszybciej kwitnących kaktus kulistych. Mało tego, Llibor Kunte twierdził, że gdy siewkę po wysiewie zaszczepić na Pereskiopsis spathulata, doczekamy się kwitnienia już po pół roku! Niesamowite! Kwiaty średnicy do 2 cm są żółto-zielone (nazwa "flaviflorus" oznacza "z żółtym kwiatem").
    Znaczącące jest też to, że ssp. flaviflorus posiada stożkowe tuberkuły - cecha ta odróżnia go to do typowego T. schmiedickeanus. Turbinicarpus schmiedickeanus ssp. flaviflorus pochodzi ze wshodniej części meksykańskiego stanu San Luis Potosi, z okolic Santa Rita. W uprawie w naszych warunkach kaktus niestety prawie zawsze się wydłuża (inne podgatunki T. schmiedickeanus - nie), ale nie sprawia szczególnych problemów. Uprawiać należy go w podłożu po większej części mineralnym, i mało nawozić.


Turbinicarpus schmiedickeanus ssp. flaviflorus. Fot. Cristian Neciu